Mutlu Yıllar

2009 herkese sağlık, başarı ve huzur getirsin.

İnsan insanın zehrini alır

Bu güzel söz Anadolu'da söylenirmiş.
Geçtiğimiz günlerde Zülfü Livaneli anlattı, son kitabında geçiyormuş.
İnsan insanın panzehiridir bir anlamda.
Ne anlamlı, ne rafine bir anlatım.
Bu cümle için bir roman yazılır.

Manda

Sivas Kongresinin yapıldığı dönemde "Mandaterlik " sık sık dile getiriliyor.
En çok da Amerikan Mandası isteniyor.
Kongre görüşmeleri sırasında söz alan biri ;
"Borcumuz 500 milyon, yıllık gelirimiz 15 milyon. Yıllık gelirimiz, borcumuzun faizini bile karşılamaya yetmiyor. Başka bir ülkenin himaye ve korumasına mecburuz" diyor.
Ve ardından kongre sonunda meşhur karar geliyor;"Tam bağımsızlık".
"Ya İstiklal, ya ölüm".
Bundan sonra hummalı bir Kurtuluş mücadelesi ve ekonomik kalkınma.
Herkesin, dünyanın gıpta ettiği bir mücadele ve başarı.
Yani, asla ümitsizliğe kapılma ve çok çalış.
Ne olursa olsun başarırsın.
Ulu Ata'm, vatan sana minnettardır.

İlişkilerde sorunlar

İlişkilerde sorunlar yaşanır.
Çözüm herkeste farklıdır çünkü herkes, karşıdakinin kendisi istediği gibi hareket etmesini ister. Kimse fedakarlıkta bulunmazsa zaten kartopu büyür, çığ olur, taraflar altında kalır.
Gerçek çözüm; herhalde karşındakini olduğu gibi kabul etmek, sevebiliyorsan, tahammül edebiliyorsan olduğu gibi kabullenmek.
Zor mu, evet zor ama kolay olan tat vermez değil mi?

Kaç tür sevgi var ?

Söylenene göre 3 çeşit sevgi varmış.
Dünya üzerinde en çok görülen "eğer" sevgisiymiş. Örneğin, şunu yaparsan seni severim, yemeğini yersen severim, ...gibi.
İkinci sevgi çeşidi, "çünkü" imiş. Seni seviyorum çünkü güzelsin, akıllısın, zenginsin, mevkii sahibisin, vs.
Üçüncü ve en anlamlı sevgi türü "rağmen" miş. En az bulunanı da buymuş. Şu huyuna rağmen, şu özelliğine rağmen seni seviyorum demek önemliymiş.
Bir başka deyişle en değerlisi "koşulsuz" sevgiymiş. Ana babanın çocuğuna duyduğu, Mecnun'un Leyla'ya duyduğu sevgi gibi.
"Koşulsuz" sevenimiz çok olsun.